Rozdział 2 - Wielka niespodzianka.

*Iza*

Ona oczywiście nie mogła wyjść. Zadzwoniłabym po Wiktorię, ale się wyprowadza. Wojtek to samo. Inni wyjechali na wakacje. Nagle przypomniało mi się, że Julia już wróciła z Chorwacji. Od razu do niej zadzwoniłam.
-Halo?-usłyszałam jej głos.
-Hej Julia! Mogłabyś wyjść na dwór?

-No dobra. Gdzie jesteś? Też tam pójdę.
-Po prostu wyjdź, jestem przed Twoją klatką.
-Już schodzę.
Po chwili już była na dole.
-O co chodzi?
-Chodź. Pokażę Ci.
Poszłyśmy tam gdzie były te ślady.
-Widzisz? To na sto procent nie są ślady psa, wilka czy kota.
-Myślisz, że to mogą być ślady wilkołaka?
-Tak. Czytałaś że w naszym mieście były dziwne zniknięcia różnych osób? Zostawiali domy, samochody...
-Czytałam. Tak, wiem. Ojciec Maksa, tego co mieszka naprzeciwko mojego domu zniknął. Nikt nie wie co z nim.
-Chodźmy do lasu.
-Nie! Nie chcę zginąć! Życie jest mi jeszcze całkiem miłe!

-Nic się nam nie stanie.
-Ehh, no dobra.
Poszłyśmy. Gdzieś tak w połowie drogi, zobaczyłyśmy chłopaków których nienawidzimy-Alana, Kamila i Marka.
-Siema-powiedział do mnie Alan.
-Znamy się?-udawałam że go nie znam. Oczywiście pokazałam mu środkowy palec.
-Przestań mi pokazywać środkowy palec.
-Przestań się ze mną zadawać.-powiedziałam i poszłyśmy dalej.
Dotarłyśmy. Julia się bała a ja byłam dzielna. Nagle zauważyłam jakieś zwierze. Szybko zniknęło.
-Chodź. Chyba coś widziałam-powiedziałam i poszłam razem z nią.
Po chwili zobaczyłyśmy dziwny znak... Było na nim napisane coś w innym języku. Nagle coś za nami stanęło. Odwróciłam się. Zobaczyłam... Marcina! Chłopaka w którym się kocham od 3 klasy!
-Marcin?! Co Ty tutaj robisz?
-Co Cię to interesuje?-spytał
-Gadaj.

-Nie ważne.

Nie minęła minuta, a zniknął. Po jakiejś chwili zobaczyłyśmy wilkołaka.
-Wydaje mi się, czy Marcin jest wilkołakiem?-szepnęła do mnie Julia.
-Marcin, Ty jesteś wilkołakiem?
Zwierzak kiwnął twierdząco kłową.

-------------------------------------------------------

Rozdział jest jaki jest. Nie mam za bardzo wemy. Przepraszam ze tak późno.